Artiesten

Poetry Circle 020

Albinus

Ik dicht
zodat mijn woorden zich aan je oren vastkleven
zich optrekken aan jouw oorschelp
om in het hemelgewelf van onze vooroordelen
beide hersenhelften in vraagtekens te laten spreken
Ik dicht
om vuur te leggen op de wallen van een ander
wiens oogleden soms de tintelingen van de oerknal
lijken te zijn vergeten

Ik dicht
niet om de in de twijfels van mijn gedachtes te blijven leven
of om zijn scheldwoord een gefundeerde mening te geven
maar om onze lichamen langs alternatieve feiten te laten voortbewegen

over hoe elk mens een rijkdom is aan unieke spreekwoorden en gezegdes
die jij ontdekt naarmate je de schillen afpelt
van idealen, normen en recht getrokken lijnen
die zich in de weerspiegeling van jouw rijmende ogen
zwijgen in de vormloze verzen van mijn rimpels en striemen op mijn dijen

Ik dicht.